แนวรับและแนวต้าน: หาระดับราคาที่สำคัญ
โดย Chad Smith · อัปเดต
ในหน้านี้
ในบทเรียนนี้คุณจะได้เรียนรู้
- อธิบายว่าทำไมระดับแนวรับและแนวต้านจึงเกิดขึ้น
- วาดระดับและโซนจาก swing high และ swing low
- จดจำการสลับบทบาทหลังการทะลุ
- ใช้ระดับราคาวางจุดเข้า stop และเป้าหมาย
ในบทเรียนแท่งเทียน คุณได้เห็นว่าตำแหน่งของรูปแบบสำคัญกว่ารูปร่าง ตำแหน่งที่สำคัญที่สุดบนกราฟใด ๆ คือแนวรับและแนวต้าน บทเรียนนี้แสดงว่าทำไมระดับเหล่านี้จึงเกิดขึ้น วิธีวาด และวิธีใช้วางแผนว่าจะเข้าที่ใด วาง stop ที่ใด และทำกำไรที่ใด
แนวรับและแนวต้านคืออะไร
แนวรับ คือบริเวณราคาที่ราคาซึ่งกำลังลดลงมักหยุดและกลับขึ้น เพราะความสนใจซื้อมากกว่าการขาย แนวต้าน คือบริเวณราคาที่ราคาซึ่งกำลังขึ้นมักหยุดและกลับลง เพราะการขายมากกว่าการซื้อ
ให้คิดว่าเป็นบริเวณที่ตลาดเคยเปลี่ยนใจมาก่อน เทรดเดอร์จำราคาเหล่านั้นได้ และคำสั่งที่รออยู่ในตลาดก็เช่นกัน
ทำไมระดับจึงเกิดขึ้น
พฤติกรรมหลายแบบมารวมกันที่ราคาเดียวกัน:
- ความจำ เทรดเดอร์ที่พลาดการเคลื่อนไหวที่ราคาหนึ่งมักรอซื้อหรือขายหากราคากลับมาที่นั่น
- ความเสียดาย เทรดเดอร์ที่ซื้อก่อนราคาร่วงอาจขายเพื่อคุ้มทุนเมื่อราคากลับมาที่จุดเข้า ทำให้เกิดแนวต้าน
- คำสั่ง คำสั่งที่รอดำเนินการ stop loss และ take profit กระจุกตัวรอบระดับที่เห็นชัด
- ตัวเลขกลม ราคาเช่น 1.1000 หรือ 150.00 ดึงดูดความสนใจเพราะจำง่าย มักเรียกว่าระดับทางจิตวิทยา
เพราะผู้เข้าร่วมตลาดจำนวนมากจับตาบริเวณเดียวกัน ปฏิกิริยาที่นั่นจึงอาจเสริมกำลังตัวเองได้
วิธีวาดระดับ
เริ่มจากกรอบเวลาที่ใหญ่กว่า เช่น กราฟรายวันหรือ 4 ชั่วโมง เพื่อหาระดับที่เทรดเดอร์จำนวนมากมองเห็น
- หา swing high และ swing low ที่ชัดเจน คือจุดกลับตัวที่ราคาเปลี่ยนทิศทาง
- มองหาราคาที่จุดกลับตัวหลายจุดเรียงกันในแนวนอนโดยประมาณ
- วาดเส้นแนวนอนหรือแถบแคบ ๆ ผ่านจุดเหล่านั้น
- เก็บระดับที่ล่าสุดและเห็นชัดที่สุด ลบเส้นที่ราคาตัดผ่านซ้ำ ๆ โดยไม่มีปฏิกิริยา
ตัวอย่าง (ตัวเลขสมมติ): บนกราฟรายวัน GBP/USD กลับตัวลงใกล้ 1.2810 ในเดือนมีนาคม ใกล้ 1.2795 ในเดือนพฤษภาคม และใกล้ 1.2805 ในเดือนกรกฎาคม จึงได้โซนแนวต้านประมาณ 1.2795–1.2810
เส้นหรือโซน?
ราคาไม่ค่อยตอบสนองที่ pip พอดี เทรดเดอร์แต่ละคนวาดเส้นต่างกันเล็กน้อย spread เปลี่ยนแปลง และไส้เทียนเลยออกไป นี่คือเหตุผลที่เทรดเดอร์หลายคนทำเครื่องหมายเป็นโซน โดยใช้ตัวแท่งเทียนเป็นขอบหนึ่งและไส้เทียนเป็นอีกขอบหนึ่ง โซนยอมรับว่าระดับคือบริเวณที่น่าสนใจ ไม่ใช่กำแพงที่แม่นยำ
โซนควรแคบเมื่อเทียบกับกรอบเวลา โซนกว้าง 100 pip บนกราฟ 1 ชั่วโมงไม่ใช่ระดับที่มีประโยชน์
อะไรทำให้ระดับแข็งแกร่งขึ้น
บางระดับสมควรได้รับความสนใจมากกว่าระดับอื่น:
- แตะหลายครั้ง: ระดับที่ทำให้เกิดปฏิกิริยาหลายครั้งมีผู้จับตามากกว่า แต่พึงระวังว่าการทดสอบแต่ละครั้งก็ดูดซับคำสั่งไปด้วย และระดับที่ถูกทดสอบหลายครั้งในเวลาสั้น ๆ อาจกำลังอ่อนแอลง
- กรอบเวลาใหญ่กว่า: ระดับรายสัปดาห์มีน้ำหนักมากกว่าระดับ 15 นาที
- ปฏิกิริยาที่แรง: ระดับที่ราคากลับตัวอย่างรุนแรงสำคัญกว่าระดับที่ราคาไหลผ่านเฉย ๆ
- กิจกรรมล่าสุด: ระดับล่าสุดมักเกี่ยวข้องมากกว่าระดับจากหลายปีก่อน
- Confluence: ระดับที่ซ้อนทับกับตัวเลขกลม เส้นเทรนด์ หรือ moving average ดึงดูดความสนใจมากกว่า
การสลับบทบาท
เมื่อราคาทะลุผ่านระดับอย่างชัดเจน ระดับนั้นมักเปลี่ยนบทบาท แนวต้านที่ถูกทะลุอาจทำหน้าที่เป็นแนวรับเมื่อราคากลับมา และแนวรับที่ถูกทะลุอาจทำหน้าที่เป็นแนวต้าน
ตัวอย่าง (ตัวเลขสมมติ): EUR/USD เจอแนวต้านที่ 1.1100 สามครั้ง จากนั้นทะลุขึ้นไปถึง 1.1160 ไม่กี่วันต่อมาราคาย่อตัวกลับมาที่ 1.1105 แล้วกลับขึ้นอีกครั้ง แนวต้านเดิมกลายเป็นแนวรับ เทรดเดอร์บางคนรอการกลับมาทดสอบแบบนี้ก่อนซื้อตาม breakout
Breakout และ fakeout
Breakout คือการเคลื่อนผ่านระดับอย่างหนักแน่น มักมาพร้อมแท่งเทียนใหญ่ที่ปิดเลยระดับ Fakeout หรือ breakout หลอก คือการดันผ่านระดับชั่วครู่แล้วกลับเข้ามาข้างใน
วิธีที่เทรดเดอร์ใช้แยกทั้งสองออกจากกัน:
- รอให้แท่งเทียนปิดเลยระดับ ไม่ใช่แค่แตะ
- มองหาการเคลื่อนไหวต่อเนื่องในแท่งถัดไป
- เลือก breakout ที่ไปในทิศทางของเทรนด์ใหญ่
- ระวัง breakout ในช่วงตลาดเงียบหรือก่อนข่าวสำคัญ
ไม่มีวิธีใดขจัด fakeout ได้ทั้งหมด นี่คือเหตุผลที่ทุกการเทรด breakout ต้องมี stop loss
กรอบไซด์เวย์
เมื่อราคาเคลื่อนออกข้างระหว่างแนวรับและแนวต้านที่ชัดเจน ราคากำลังอยู่ในกรอบราคา (range) หรือที่เรียกว่าการพักตัว (consolidation) เทรดเดอร์สายกรอบราคาซื้อใกล้แนวรับและขายใกล้แนวต้าน โดยวาง stop ไว้นอกกรอบเล็กน้อย เทรดเดอร์สาย breakout รอให้ราคาออกจากกรอบ การรู้ว่าตลาดอยู่ในกรอบหรือมีเทรนด์ ซึ่งเป็นหัวข้อของบทเรียนถัดไป บอกว่าแนวทางใดเหมาะสม
การใช้ระดับในแผนการเทรด
ระดับราคาให้โครงสร้างกับทุกส่วนของการเทรด:
- จุดเข้า: ซื้อใกล้แนวรับ หรือหลังการกลับมาทดสอบแนวต้านที่ถูกทะลุ ขายใกล้แนวต้าน หรือหลังการกลับมาทดสอบแนวรับที่ถูกทะลุ
- Stop loss: วางเลยระดับออกไป ซึ่งเป็นจุดที่แนวคิดผิด โดยมีระยะเผื่อเล็กน้อยสำหรับ spread และสัญญาณรบกวน คอร์สการบริหารความเสี่ยงอธิบายเรื่องนี้ในการวาง stop loss
- เป้าหมาย: ตั้งเป้าที่ระดับฝั่งตรงข้ามถัดไป
ตัวอย่าง (ตัวเลขสมมติ): คุณซื้อที่ 1.1110 หลังการกลับมาทดสอบแนวรับ 1.1100 stop อยู่ที่ 1.1080 ใต้โซน แนวต้านถัดไปอยู่ที่ 1.1170 นั่นคือความเสี่ยง 30 pip สำหรับผลตอบแทนที่เป็นไปได้ 60 pip อัตราส่วน 1:2
ประเด็นสำคัญ
- แนวรับหยุดการลดลงและแนวต้านหยุดการขึ้น เพราะเทรดเดอร์และคำสั่งรวมตัวกันที่นั่น
- วาดระดับจากจุด swing ที่ชัดเจนในกรอบเวลาที่ใหญ่กว่า และถือว่าเป็นโซน
- ระดับที่แข็งแกร่งมีปฏิกิริยาหลายครั้ง อยู่ในกรอบเวลาใหญ่กว่า มีกิจกรรมล่าสุด และมี confluence
- ระดับที่ถูกทะลุมักสลับบทบาท และ breakout ต้องได้รับการยืนยันเพื่อหลีกเลี่ยง fakeout
- ระดับราคากำหนดจุดเข้า stop และเป้าหมายในแผนการเทรดที่มีโครงสร้าง
ทดสอบความเข้าใจ
1. แนวรับคืออะไร?
- A. บริเวณราคาที่แรงซื้อมักหยุดการลดลง
- B. บริเวณราคาที่แรงขายมักหยุดการขึ้น
- C. ราคาสูงสุดของวัน
- D. moving average
แสดงคำตอบ
A. บริเวณราคาที่แรงซื้อมักหยุดการลดลง
2. หลังราคาทะลุขึ้นเหนือแนวต้าน ระดับนั้นมักเป็นอย่างไร?
- A. หายไป
- B. อาจทำหน้าที่เป็นแนวรับเมื่อราคาย่อตัวลงมาภายหลัง
- C. กลายเป็นระดับ stop out
- D. กลายเป็นแนวต้านที่แข็งแกร่งขึ้นเสมอ
แสดงคำตอบ
B. อาจทำหน้าที่เป็นแนวรับเมื่อราคาย่อตัวลงมาภายหลัง
3. ทำไมเทรดเดอร์หลายคนวาดเป็นโซนแทนเส้นที่แม่นยำ?
- A. เพราะราคาตอบสนองรอบ ๆ บริเวณ ไม่ใช่ที่ pip พอดี
- B. เพราะไม่อนุญาตให้ใช้เส้นที่แม่นยำ
- C. เพราะโซนไม่มีวันถูกทะลุ
- D. เพราะแพลตฟอร์มวาดเส้นไม่ได้
แสดงคำตอบ
A. เพราะราคาตอบสนองรอบ ๆ บริเวณ ไม่ใช่ที่ pip พอดี
โบรกเกอร์ที่มีเครื่องมือกราฟดีสำหรับฝึกฝน
ลองนำไปฝึกกับบัญชีทดลอง (demo) ก่อน โดยไม่ต้องเสี่ยงเงินจริง
- โบรกเกอร์แนะนำ
Pepperstone4.7 / 5เยี่ยมชม
IC Markets4.9 / 5เยี่ยมชม
GO Markets4.8 / 5เยี่ยมชม