Loss aversion: ทำไมการขาดทุนเจ็บกว่าที่กำไรทำให้รู้สึกดี
โดย Chad Smith · อัปเดต
ในหน้านี้
ในบทเรียนนี้คุณจะได้เรียนรู้
- นิยาม loss aversion และ disposition effect
- อธิบายว่าทำไมการถือการเทรดที่แพ้และตัดการเทรดที่ชนะจึงทำลายผลลัพธ์
- มอง stop loss ใหม่ว่าเป็นต้นทุนทางธุรกิจที่วางแผนไว้
- ใช้แบบทดสอบการเทรดใหม่เพื่อตัดสินสถานะที่เปิดอยู่
คำศัพท์สำคัญ
ในบทเรียนความกลัวและความโลภ คุณได้เห็นว่าการเปลี่ยนจุดออกอาจทำให้แผนที่ดีกลายเป็นแผนที่ขาดทุน บทเรียนนี้อธิบายเหตุผลที่ลึกกว่าที่เทรดเดอร์จำนวนมากเปลี่ยนจุดออก คือ loss aversion คุณจะได้เรียนรู้ว่ามันคืออะไร แสดงออกเป็นการถือการเทรดที่แพ้และตัดการเทรดที่ชนะอย่างไร และวิธีสร้างกฎที่ทำงานร่วมกับมันแทนที่จะต่อต้านมัน
Loss aversion คืออะไร
Loss aversion (การเกลียดการขาดทุน) คือแนวโน้มที่จะรู้สึกถึงการขาดทุนแรงกว่ากำไรที่มีขนาดเท่ากัน การเสีย 100 ดอลลาร์สหรัฐรู้สึกแย่กว่าที่การได้ 100 ดอลลาร์สหรัฐรู้สึกดี นี่เป็นส่วนปกติของความคิดมนุษย์ ซึ่งอธิบายไว้ในการเงินเชิงพฤติกรรม และส่งผลต่อคนเกือบทุกคน
ในชีวิตประจำวัน loss aversion อาจมีประโยชน์เพราะทำให้คนระมัดระวัง ในการเทรด มันสร้างปัญหา เพราะการยอมรับการขาดทุนเล็ก ๆ เป็นส่วนหนึ่งของงาน เทรดเดอร์ที่ยอมรับการขาดทุนเล็ก ๆ ไม่ได้มักจบลงด้วยการขาดทุนก้อนใหญ่
Disposition effect
Loss aversion สร้างรูปแบบที่รู้จักกันดีเรียกว่า disposition effect: ขายสถานะที่ชนะเร็วเกินไปและถือสถานะที่แพ้นานเกินไป
- กับการเทรดที่ชนะ เทรดเดอร์กลัวจะเสียกำไร จึงปิดเร็วเพื่อ "ล็อกไว้"
- กับการเทรดที่แพ้ การปิดการเทรดทำให้การขาดทุนเป็นจริง การถือไว้ทำให้ความหวังว่าจะกลับมายังอยู่ เทรดเดอร์จึงรอ
ผลลัพธ์ตรงข้ามกับสิ่งที่แผนส่วนใหญ่ต้องการ วิธีการเทรดจำนวนมากขึ้นอยู่กับการขาดทุนเล็กและกำไรที่ใหญ่กว่า disposition effect สร้างกำไรเล็กและการขาดทุนใหญ่
ทำไม "เดี๋ยวมันก็กลับมา" จึงอันตราย
เมื่อการเทรดกำลังขาดทุน เป็นเรื่องน่าดึงดูดที่จะรอให้ราคากลับมาที่จุดเข้า บางครั้งมันกลับมาจริง ปัญหาคือครั้งที่มันไม่กลับมา
ตัวอย่าง (ตัวเลขสมมติ): เทรดเดอร์มีบัญชี 5,000 ดอลลาร์สหรัฐ และเสี่ยง 50 ดอลลาร์สหรัฐต่อการเทรดพร้อม stop loss ในการเทรดครั้งหนึ่ง ราคาเข้าใกล้ stop และเทรดเดอร์ย้าย stop ออกไปไกลขึ้น แล้วเอาออก การเทรดยังเคลื่อนสวนทางต่อไป การขาดทุนถึง 500 ดอลลาร์สหรัฐ สิบเท่าของความเสี่ยงที่วางแผนไว้ การเทรดครั้งเดียวนั้นลบกำไรจากการเทรดที่ชนะหลายครั้ง และหาก leverage สูง ก็อาจทำให้บัญชีเข้าใกล้ margin call ด้วย
ตลาดไม่รู้ราคาเข้าของคุณ และไม่มีเหตุผลที่จะกลับไปที่นั่น
ความคิดแบบจุดคุ้มทุน
Loss aversion ทำให้เทรดเดอร์จดจ่อกับราคาเข้า ซึ่งเป็นตัวเลขที่สำคัญเฉพาะกับตัวเขา ตัวอย่างที่พบบ่อย:
- "ฉันจะปิดทันทีที่มันกลับมาจุดคุ้มทุน"
- "ฉันขายตอนนี้ไม่ได้ ฉันจะขาดทุน"
- "ฉันจะซื้อเพิ่มที่ราคาต่ำกว่านี้เพื่อให้ราคาเฉลี่ยดีขึ้น"
การเพิ่มสถานะในการเทรดที่ขาดทุนโดยไม่มีกฎที่เขียนไว้ล่วงหน้าเสี่ยงเป็นพิเศษ มันเพิ่มสถานะในตอนที่ตลาดกำลังแสดงว่าแนวคิดเดิมอาจผิดพอดี
มอง stop loss ใหม่ว่าเป็นต้นทุนทางธุรกิจ
วิธีหนึ่งที่ลดความเจ็บปวดจากการขาดทุนคือคิดว่ามันเป็นค่าใช้จ่ายทางธุรกิจ ร้านค้าจ่ายค่าเช่าไม่ว่าวันนั้นจะขายได้หรือไม่ เทรดเดอร์จ่ายการขาดทุนเล็ก ๆ เป็นต้นทุนของการหาการเทรดที่ได้ผล
สิ่งนี้ได้ผลก็ต่อเมื่อการขาดทุนถูกวางแผนไว้ ก่อนเข้า ให้ตัดสินใจ:
- แนวคิดการเทรดถูกพิสูจน์ว่าผิดที่ใด นั่นคือที่ที่ stop อยู่
- คุณเสียเงินเท่าไรหาก stop ถูกชน จำนวนนั้นควรเล็กเมื่อเทียบกับบัญชี เช่น เปอร์เซ็นต์เล็ก ๆ ที่กำหนด
- ขนาดสถานะที่ทำให้สองข้อนั้นตรงกัน เครื่องคำนวณขนาดสถานะ คำนวณให้
เมื่อรู้จำนวนการขาดทุนและยอมรับได้ก่อนเข้า การถูก stop out จะเป็นเหตุการณ์ที่คาดไว้ ไม่ใช่เรื่องช็อก คอร์สการบริหารความเสี่ยง ลงลึกเรื่องการกำหนดความเสี่ยงต่อการเทรด
แบบทดสอบการเทรดใหม่
เมื่อคุณรู้สึกอยากถือการเทรดที่ขาดทุนเกินแผน ให้ถามคำถามเดียว:
หากตอนนี้ฉันไม่มีสถานะ ฉันจะเปิดการเทรดนี้ที่ราคานี้ด้วย stop นี้หรือไม่?
หากคำตอบคือใช่ เหตุผลที่ถืออิงจากกราฟ หากคำตอบคือไม่ เหตุผลคือการขาดทุนที่คุณเสียไปแล้ว การขาดทุนนั้นหายไปแล้วไม่ว่าคุณจะทำอะไรต่อ และการถือการเทรดไว้เพียงเพิ่มความเสี่ยงใหม่
กฎที่ทำงานร่วมกับ loss aversion
Loss aversion จะไม่หายไป จึงต้องสร้างกฎที่จำกัดผลของมัน:
- ทุกการเทรดมีคำสั่ง stop loss บนแพลตฟอร์ม ตั้งแต่วินาทีที่เปิด
- stop ย้ายได้เฉพาะในทิศทางที่ลดความเสี่ยง ไม่ย้ายออกไปไกลขึ้นเด็ดขาด
- ไม่เพิ่มสถานะในการเทรดที่ขาดทุน เว้นแต่มีแผนที่เขียนไว้ล่วงหน้ารองรับ
- ขีดจำกัดการขาดทุนรายวัน ซึ่งหลังจากนั้นคุณหยุดเทรด การขาดทุนเจ็บมากขึ้นเมื่อสะสม และการตัดสินใจแย่ลง
- ปล่อยให้การเทรดที่ชนะไปถึง take profit ที่วางแผนไว้ เว้นแต่กฎการออกที่เขียนไว้บอกเป็นอย่างอื่น
เทรดเดอร์บางคนใช้ hedging คือเปิดการเทรดฝั่งตรงข้ามเพื่อเลี่ยงการปิดการเทรดที่แพ้ สิ่งนี้มักเพียงเลื่อนการตัดสินใจออกไปขณะที่ต้นทุนสะสมเพิ่มขึ้น การปิดการเทรดมักเป็นทางเลือกที่ชัดเจนกว่า
ตรวจบันทึกของคุณเอง
ดูการเทรดที่ปิดแล้ว 20 ครั้งล่าสุด คำนวณกำไรเฉลี่ยและขาดทุนเฉลี่ยเป็นเงิน หากขาดทุนเฉลี่ยใหญ่กว่าความเสี่ยงที่วางแผนไว้ หรือใหญ่กว่ากำไรเฉลี่ยทั้งที่แผนบอกว่าควรเล็กกว่า loss aversion น่าจะกำลังทำงานอยู่ ติดตามด้วยวิธีในบทเรียนการจดบันทึก
ประเด็นสำคัญ
- Loss aversion หมายความว่าการขาดทุนรู้สึกแรงกว่ากำไรที่มีขนาดเท่ากัน
- มันสร้าง disposition effect: ตัดการเทรดที่ชนะเร็วและถือการเทรดที่แพ้นานเกินไป
- ตลาดไม่มีเหตุผลที่จะกลับไปที่ราคาเข้าของคุณ
- วางแผนการขาดทุนก่อนเข้า เพื่อให้การถูก stop out เป็นต้นทุนทางธุรกิจที่คาดไว้
- ใช้แบบทดสอบการเทรดใหม่ และอย่าย้าย stop ออกห่างจากจุดเข้า
ทดสอบความเข้าใจ
1. Disposition effect คืออะไร?
- A. ขายการเทรดที่ชนะเร็วเกินไปและถือการเทรดที่แพ้นานเกินไป
- B. เทรดเพียงตลาดเดียว
- C. เพิ่มขนาดหลังขาดทุน
- D. ไม่สนใจปฏิทินเศรษฐกิจ
แสดงคำตอบ
A. ขายการเทรดที่ชนะเร็วเกินไปและถือการเทรดที่แพ้นานเกินไป
2. การเทรดหนึ่งกำลังขาดทุน และคุณถามว่า 'หากฉันไม่มีสถานะ ฉันจะเปิดการเทรดนี้ตอนนี้หรือไม่?' คำตอบที่ซื่อตรงคือไม่ สิ่งนี้บ่งบอกอะไร?
- A. เพิ่มสถานะ
- B. ย้าย stop ออกไปไกลขึ้น
- C. เหตุผลที่ถือเป็นเรื่องอารมณ์ จึงควรพิจารณาปิด
- D. รอจนกลับมาที่จุดคุ้มทุน
แสดงคำตอบ
C. เหตุผลที่ถือเป็นเรื่องอารมณ์ จึงควรพิจารณาปิด
3. ทำไมการย้าย stop loss ออกไปไกลขึ้นจึงมักเป็นผลเสีย?
- A. ลด spread
- B. เพิ่มขนาดการขาดทุนเกินกว่าที่แผนอนุญาต
- C. ลด margin ที่ต้องใช้
- D. เพิ่มอัตราชนะ
แสดงคำตอบ
B. เพิ่มขนาดการขาดทุนเกินกว่าที่แผนอนุญาต
ฝึกได้ที่ไหน
ลองนำไปฝึกกับบัญชีทดลอง (demo) ก่อน โดยไม่ต้องเสี่ยงเงินจริง
- โบรกเกอร์แนะนำ
Pepperstone4.7 / 5เยี่ยมชม
IC Markets4.9 / 5เยี่ยมชม
GO Markets4.8 / 5เยี่ยมชม